Ulla Rauter

sanatory17 – wystawa 18-20.2017

TACET
Interwencja odnosi się do pauz akustycznych – tacet – w zgiełku miejskim, zmieniając go w niespisaną partyturę. TACET działa jako wykrywacz ciszy – błysk liter akcentuje wizualnie moment ciszy. Wraz z opadaniem poziomu hałasu, znaki rozświetlają się.
Jako instrukcja nakazująca zachowanie ciszy, TACET stawia nowe pytania: kto właściwie powinien być cicho? Praca TACET kierowana jest do nieobecnego, tworzącego muzykę: kierowana jest do wytwarzającej hałas zbiorowości, jej części, jak i żywych istot w najbliższym otoczeniu; porusza problem ich dążenia do akustycznej supremacji w danym miejscu.

façade scan

Przemieszczanie się po mieście, widocznych miejskich strukturach – rzędy domów i ich fasady – może przerodzić się w pewien rodzaj filmowego doświadczenia dla przechodnia. façade scan przekłada te wizualne elementy w sygnały audytywne. Powierzchnia miasta jest „skanowana” przez narzędzie dźwiękowe, generujące sinusoidę. Wykorzystując fotografie fasad jako partytury, każda część architektury zewnętrznej generuje określony dźwięk, a poszczególne elementy fasady stają się tonami, interwałami i rytmem. Linia pionowa określa wysokość dźwięku, poziomy ruch wzdłuż owych rzędów koresponduje z osią czasową ścieżki dźwiękowej.
W pewnym sensie, każdy budynek tworzy swoje wyjątkowe doświadczenie dźwięku i dźwiękową tożsamość. Zmiany w poszczególnych strukturach (np. zniszczenia) stają się słyszalne.

Instalacja przekłada wizualne elementy w sygnały audytywne. Powierzchnia miasta jest „skanowana” przez narzędzie dźwiękowe, generujące sinusoidę. Wykorzystując fotografie fasad jako partytury, każda część architektury zewnętrznej generuje określony dźwięk, a poszczególne elementy fasady stają się tonami, interwałami i rytmem. Linia pionowa określa wysokość dźwięku, poziomy ruch wzdłuż owych rzędów koresponduje z osią czasową ścieżki dźwiękowej. W pewnym sensie, każdy budynek tworzy swoje wyjątkowe doświadczenie dźwięku i dźwiękową tożsamość. Zmiany w poszczególnych strukturach (np. zniszczenia) stają się słyszalne.
Ulla Rauter, urodzona w 1980 roku w Wiener Neustadt, studiowała transmedia na Uniwersytecie Sztuk Stosowanych w Wiedniu. Jako artystka medialna i muzyk pracuje w obszarze wzajemnego oddziaływania dźwięku i sztuk pięknych. Tworzy rzeźby performatywne, muzyczne performances oraz samodzielnie skonstruowane instrumenty. W 12008 Rauter otrzymała nagrodę w pierwszej rundzie stypendium Ö1, w 2009 stypendium przyznane przez Austriackie Federalne Ministerstwo Nauki i Badań, a w 2011 stypendium dla start-upów Ministerstwa Edukacji, Sztuki i Kultury. W 2010 razem z Christine Schörkhuber założyła coroczną wystawę soundartową Sound Manifestos. Od 2013 wykłada na wydziale sztuki cyfrowej Uniwersytetu Sztuk Stosowanych.

http://www.ullarauter.com/