Paweł Szroniak

Piątek, 17 sierpnia 16:00 Kama Sokolnicka – Reverb – kurator: Paweł Szroniak – otwarcie wystawy | Kino

Sobota, 18 sierpnia 17:00 D’incise, Cyril Bondi – koncert w przestrzeni projektu Niewyczerpalność – kurator Paweł Szroniak | Kino

Paweł Szroniak – kurator i literaturoznawca. Od 2013 roku organizuje autorski cykl koncertów “Rozkurz” poświęcony muzyce eksperymentalnej. Do jego głównych zainteresowań należą: historia ruchów awangardowych, small music oraz tendencje konceptualne w sztuce współczesnej. Współpracował z wieloma prestiżowymi instytucjami kultury, m.in.Galerią Sztuki Współczesnej „Bunkier Sztuki”, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Współczesnym Wrocław, BWA Wrocław. Był redaktorem prowadzącym 29. numeru magazynu „Glissando”.

Reverb (Kama Sokolnicka, 2018)
Adaptacja przestrzeni przyjmująca formę autonomicznego environmentu. Głównym celem tej realizacji jest ujawnienie potencjału afektywnego otoczenia, do czego użyto modułowych elementów o wielofunkcyjnym charakterze, cechujących się dużą mobilnością oraz podatnością na modyfikacje. Artystka w swoich kompozycjach przestrzennych nawiązuje do architektury studiów nagraniowych i innych pomieszczeń użytkowych, które mają specyficzne zastosowanie akustyczne, a także charakteryzują się określonym doborem materiałów (filc, tektura, drewno itp.).

Niewyczerpalność to projekt wystawienniczy zrealizowany w krakowskim Bunkrze Sztuki. Miał on na celu wypracowanie hybrydycznej formuły prezentacji dźwięku w galerii, która nie wpisywałaby się w ramy zinstytucjonalizowanego sound artu, ale raczej dokonywała pogłębionej rewizji takich konwencji jak koncert, performans i environment. Działania te prowadziły do obsadzenia widza-słuchacza w roli sprawczego podmiotu, a zarazem możliwie najpełniej wyeksponować afektywne właściwości przestrzeni galeryjnej.

Pojęciem wyznaczającym sferę kontekstową całego przedsięwzięcia jest przestrzeń i praktyki związane z jej opisem i użytkowaniem. Dla potrzeb wystawy galeria została poddana specjalnej aranżacji, która pozwala na znaczące poszerzenie jej zakresu funkcjonalnego. W nawiązaniu do założeń architektury otwartej, efektem tego procesu jest wykreowanie otoczenia podatnego na nieustanne modyfikacje, w którym poszczególne elementy nie są w pełni zdefiniowane, lecz pozostawiają użytkownikom swobodę w określeniu ich przeznaczenia. Tak przygotowane środowisko stanowiło pole do eksperymentów muzycznych, które będą polegały na radykalnym przekształceniu sytuacji scenicznej. W ramach wystawy odbył się szereg występów mających zaburzyć dotychczasowe relacje przestrzenno-społeczne i umożliwić publiczności nowe sposoby postrzegania dźwięku. Na potrzeby festiwalu Sanatorium Dźwięku projekt zostanie na nowo opracowany i dostosowany do niestandardowych warunków ekspozycyjnych.

Działania artystyczne prezentowane w ramach Niewyczerpalności można określić jako przykłady tzw. postawy postawangardowej. Dystansując się od ideałów nowoczesności, a więc formacji kulturowej o wyraźnie zarysowanym horyzoncie teleologicznym, podkreślają one sceptyczny stosunek wobec myślenia utopijnego, pojmowanego jako skłonność do wyznaczania nowych norm i paradygmatów. Mając w pamięci, że termin “awangarda” wywodzi się z języka wojskowości, warto go potraktować jako metaforę militarną, a zarazem synonim reterytorializacji – wyraz aneksji przestrzeni, ścisłego wytyczenia granic. Twórczość osób zaproszonych do udziału w projekcie cechuje swoista niegotowość, bowiem poszczególne realizacje nie zmierzają do przyjęcia ostatecznej formy lub zamknięcia obrębie w określonej dyscypliny, a tym bardziej nie roszczą sobie pretensji do zmiany rzeczywistości w skali ogólnoludzkiej. Poszczególne działania będą się odwoływać do głównych tematów sztuki awangardowej, prezentując krytyczne sposoby ich problematyzowania.