Maciej Ożóg

Piątek, 17 sierpnia 20:30 ozog/knysak – Ephemeral Interferences | Kino

Piątek, 17 sierpnia 23:30 – ​L’tronica Festival presents: Eduardo Smetana, Six, m_ozog | Multimedia

Dr Maciej Ożóg – muzyk, teoretyk i historyk sztuk medialnych, pracuje jako adiunkt w Zakładzie Mediów Elektronicznych Katedry Mediów i Kultury Audiowizualnej Uniwersytetu Łódzkiego. Opublikował szereg prac poświęconych filmowi awangardowemu, sztuce wideo i sztuce nowych mediów. W 2002 roku uzyskał tytuł doktora za dysertację poświęconą personalnemu nurtowi amerykańskiej awangardy filmowej. Zajmuje się historią i teorią sztuk medialnych, problematyką kultury audiowizualnej, cyberkultury i społeczeństwa informacyjnego, a także badaniami artystycznego wykorzystania mediów lokacyjnych i technologii mobilnych. W 2007 roku uzyskał grant habilitacyjne MNiSW na projekt „Monitoring, inwigilacja, obserwacja jako temat i metoda kreacji artystycznej w sztuce mediów cyfrowych“.

Założyciel licznych projektów muzycznych i multimedialnych min.: Noize Dance Esthetics (multimedialny projekt łączący post-industrial z minimal techno – 1990-1993) i What4? (improwizacja, minimalism, 2004). W roku 1992 wraz z Joanną Niekraszewicz założył multimedialny projekt Spear. W 2005 roku wraz z Pawłem Cieślakiem projekt Ben Zeen. Debiutancka płyta Ben Zeen Sierść ukazała się w 2007 roku, drugi album „error / błąd“ opublikowany został w kwietniu 2009. Aktualnie prowadzi solowy projekt Nonstate.

W 1998 roku założył wytwórnię Ignis Projekt poświęconą różnym odmianom elektronicznej muzyki eksperymentalnej. Ignis opublikował płyty takich wykonawców jak: Francisco Lopez, Crawl Unit, Ultra Milkmaids, Vance Orchestra, Indra Karmuka, Origami Arktika, Chaos as Shelter, EA i Baubliss.
Jako kurator organizował liczne koncerty i wystawy – 3 edycje multimedialnej wystawy „Die Kunst Ist Toth”, koncerty Coil, Noise Makers Fifes, Column One, Troum, Xaviere Charles, Zbigniew Karkowski, Aube, Tetsuo Furudate, Asmus Tietchens i wiele innych. W latach 2005-2009 kurator programu „Poza horyzont” (muzyka eksperymentalna, nowe media).

Maciej Ożóg i Mariusz Knysak rozpoczęli współpracę pod koniec 2014 roku. Pierwszym jej efektem była seria rejestracji wideo oraz fotografii Knysaka, które inspirowane były między innymi kompozycjami przygotowywanymi na płytę Ożoga „Electric Disobedience of Flesh” (Requiem Records 2015). Niektóre ze zdjęć stanowiły podstawę projektu oprawy graficznej tego wydawnictwa. Punktem zwrotnym współpracy była realizacja filmu „Access 3” będącego wizualizacją jednego z utworów zamieszczonych na płycie Ożoga. Dał on impuls do rozpoczęcia prac koncepcyjnych nad audiowizualnym performensem, mającym opierać się na głębokiej integracji sfery wizualnej i dźwiękowej. W efekcie licznych, trwających ponad rok eksperymentów, zbudowany został analogowo-cyfrowy system techniczny wykorzystujący sprzężenia zwrotne pomiędzy generowanymi na żywo projekcjami a improwizowanym dźwiękiem. Jest on podstawą do realizacji performensu „Ephemeral Interferences”, którego miał premierę w maju 2016 roku.

„Ephemeral Interferences” to audiowizualny performens oparty na ścisłych zależnościach pomiędzy improwizowanym dźwiękiem a generowanymi „na żywo” wizualizacjami. Specyfika performensu wynika z ścisłej interakcji pomiędzy dźwiękiem a obrazem, które wpływając na siebie wzajemnie wytwarzają złożoną, dynamiczną, ewolucyjną, organiczną strukturę – wydarzenie, w którym łączy się  sonifikacja obrazu i wizualizacja dźwięku. Relacje między dźwiękiem a obrazem rozwijają się w niekończącej się pętli sprzężenia zwrotnego, w którym intencjonalne działania twórców zderzone zostają z nieprzewidywalnymi i niezdeterminowanymi impulsami generowanymi przez analogowo-cyfrową maszynę audiowizualną.

Maciej Ożóg operuje dźwiękiem. Do jego wytworzenia  wykorzystuje sensory pola elektromagnetycznego oraz zaprojektowane przez Adama Łutkowskiego urządzenie do przechwytywania i akustycznej reprezentacji aktywności sieci bezprzewodowych: bluetooth, WiFi, telefony komórkowe (Analog RF Power Detector for Sonification of Wireless Network Traffic). Pozyskiwane w trakcie performensu dźwięki poddawane są licznym operacjom i przetworzeniom tworząc „krajobraz dźwiękowy”, który stanowi swoistą sonifikację niewidzialnej architektury przepływów elektromagnetycznych specyficznych dla danego miejsca.

Mariusz Knysak odpowiada za wizualną stronę performensu. Wykorzystuje zaprojektowany przez siebie system generowania obrazów, którego główny element stanowią zwierciadła. Posiadają one ekstremalnie zmienną geometrię, modyfikowaną ręcznie przez performera, odbijając snop światła emitowany przez projektor. W ten sposób powstają wielowymiarowe, przypominające hologramy obrazy wypełniające przestrzeń.

Na specyfikę obrazów wpływają wybrane parametry dźwięku (głośność, częstotliwość, dynamika), które odwzorowywane są w charakterystyce barwnej, kompozycji, intensywności, ruchu oraz dynamice światła projektora. Równocześnie powstające w ten sposób obrazy monitorowane są przez sensory światła i kamery, które sterują wybranymi parametrami efektów dźwiękowych. W ten sposób głównym czynniki kształtującym specyfikę performensu jest dynamiczny dialog pomiędzy twórcami-ludźmi a działającym do pewnego stopnia autonomicznie generatywnym systemem technologicznym. W wyniku interakcji między człowiekiem i technologią powstaje nieprzewidywalny i zmienny spektakl audiowizualny.

https://vimeo.com/channels/1052689