Julia Eckhardt

/ Julia Eckhardt – Occam VI by Eliane Radigue – Sala Brehmera – 18.08 19:30 /

OCCAM OCEAN

Eliane Radigue

Inspirację dla tego utworu stanowił początkowo wielki mural, na który natknęłam się w 1973 roku w Muzeum Historii Naturalnej w Los Angeles. Przedstawiał „spektrum fal elektromagnetycznych”, od największej do najmniejszej ze znanych, mierzalnych częstotliwości. W tym szerokim spektrum zawiera się niewielka strefa od niewiele poniżej 100 Hz do niewiele powyżej 10 KHz, którą uszy niektórych gatunków, zamieszkujących tę planetę, przetwarzają w „dźwięki”.

Później odkryłam interesujące paralele z moimi refleksjami na temat Williama Ockhama i jego słynnej zasady „Brzytwy Ockhama”. Wyrażona najbardziej lapidarnie w jego własnych słowach „im prościej, tym lepiej”, wykorzystywana była przez wielu artystów/twórców.

Na samym końcu pojawiło się odległe wspomnienie opowiadania science fiction o mitycznym oceanie, które kiedyś czytałam. W mojej pamięci wyryty został jedynie tytuł, „Brzytwa Occama”, co tłumaczy pochodzenie formy zapisu, którą wybrałam. Wydaje się w istocie, że ów ocean z mnogością fal umożliwia nam symboliczny kontakt z dość szerokim spektrum wibrujących fałdowań, rozciągających się od wielkich głębinowych martwych fal do zmarszczek na wodzie w słoneczny letni dzień. Tłumaczy to ogólną „strukturę” projektu.

Tryb pracy opiera się na pojedynczym „obrazie”, ilustrowanym i wywoływanym przez każde solo. Każdy muzyk kierowany jest przez jego lub jej osobisty „obraz”. To zapewnia podstawę, umożliwiając opisowym słowom i ewokacjom na wprowadzenie systemu komunikacji w trakcie rozwijania się utworu. Ten intuicyjny-instynktowny proces prowadzi nas do samej esencji muzyki.

Części solowych będzie tak dużo, jak uczestników, chcących wkroczyć w to wspólne doświadczenie. Stają się oni „źródłami”.

OCCAM IV

Pracować nad OCCAM IV i wykonywać ten utwór to jak być prowadzonym poprzez wodny krajobraz, czasami aktywnie poszukując, czasem pozwalając uwadze zatrzymać się na czymkolwiek, co ją przyciągnęło. To ścieżka pomiędzy działaniem a dryfowaniem z prądem gry wody, wiatru i światła, tworzących abstrakcyjne wzory pociągające słuch, w koncentracji i spokoju.”

 

 Julia Eckhardt jest muzykiem i kuratorem na polu sztuki dźwięku. Po ukończeniu studiów grała w wielu zespołach muzyki kameralnej i spędziła kilka lat w Orkiestrze Narodowej w Belgii. Od 1995 roku jest założycielskim członkiem oraz dyrektorem artystycznym brukselskiej Q-Q2 – przestrzeni roboczej dla muzyki eksperymentalnej i sound artu, która rozwinęła się z ensemble’u, wykonującego współczesną muzykę improwizowaną. W Q-Q2 Eckhardt jest inicjatorką i kuratorką różnych projektów tematycznych (np. Field Fest, Tuned City, Interpretations., the other the self, //2009//, DoUndo-Recycling G, Abstract Adventures, De Tijd is Rond, Speling). Współpracowała z takimi kompozytorami, jak Eliane Radigue, Phill Niblock, Pauline Oliveros, Stevie Wishart, Jennifer Walshe, Wandelweiser-composers, Antony Coleman, and as an improviser with musicians such as Andrea Neumann, Burkhard Beins, Rhodri Davies, Keith Rowe, Aernoudt Jacobs, Lucio Capece, Taku Sugimoto, Robin Hayward. Jest członkiem grupy Incidental Music, działającej na polu muzyki konceptualnej, bliskiej kompozytorskiej grupie Wandelweiser; pozostali członkowie to Manfred Werder, Normisa Pereira da Silva, Angharad Davies oraz Stefan Thut.Uczy i wykłada w takich placówkach, jak Lemmens Institut (konserwatorium w Leuven), Transmedia (studia podyplomowe na Sint-Lukas Brussels University College of Art & Design, Bruksela) oraz La Cambre (Ecole Nationale Supérieure des Arts Visuels, Bruksela). Pochodzi z Berlina, obecnie pracuje i mieszka w Brukseli.

http://www.q-o2.be/en/artist/julia-eckhardt/ 

 green-piece-3975_180